6 listopada 2026 r. o godz. 19.00 w Teatrze Dramatycznym im. Jerzego Szaniawskiego w Płocku, na Scenie Piekiełko odbędzie się premiera w ramach Sceny Inicjatyw Aktorskich Daniel Glattauer Cudowna terapia

Jednak to, co miało być poufnym, bezpiecznym spotkaniem gabinetowym, błyskawicznie zamienia się w prawdziwe pole bitwy. Role pacjentów i lekarza niebezpiecznie się zacierają, a w powietrzu wiszą pytania fundamentalne: kto tu kogo właściwie leczy i czy da się poskładać relację, w której najsilniejszym spoiwem stała się czysta złośliwość?

Zafunduj sobie wieczór pełen śmiechu, niespodziewanych zwrotów akcji i terapeutycznego oczyszczenia, które pozwala spojrzeć na codzienne, małe konflikty z zupełnie nowej perspektywy.

Sprawdź, jak kończą się wizyty u specjalisty, gdy pacjenci całkowicie przejmują kontrolę!

DANIEL GLATTAUER

Daniel Glattauer (ur. 1960 w Wiedniu) pisarz austriacki, absolwent pedagogiki i historii sztuki. Początkowo był literatem, autorem tekstów piosenek, później został dziennikarzem. Pracował najpierw jako redaktor w „Die Presse“, następnie przez dwadzieścia lat był autorem tekstów do  „Der Standard”. Opublikował kilkanaście powieści, z których dwie: „N@pisz do mnie” (Gut gegen Nordwind, 2006) i „Wróć do mnie” (Alle sieben Wellen, 2009) okrzyknięto bestsellerami i przetłumaczono na wiele języków obcych. W swoich sztukach Glattauer z chirurgiczną precyzją, a zarazem ogromnym humorem obnaża absurdy ludzkiej komunikacji, małżeńskie nawyki i mechanizmy obronne, w jakich zamykamy się na co dzień.

/Źródło: https://adit.art.pl/

KRÓTKA TERAPIA Z… OBSADĄ

Troje aktorów, jedno reżyserskie trio, zero frazesów. Zapytaliśmy twórców spektaklu o małe sekrety ich współpracy i pracę z tekstem Daniela Glattauera.

Paula Stępczyńska (Joanna)

Gdyby Joanna i Walenty utknęli razem w zepsutej windzie zamiast w gabinecie terapeuty – kto pierwszy zacząłby wypominać błędy z przeszłości i po ilu sekundach zapadłaby decyzja o rozwodzie?

Czemu wymieniać błędy przeszłości, skoro można zacząć od błędów teraźniejszości? Walery nie powinien dopuszczać do tego, żeby winda się zepsuła. W szczególności, że pracuje w przemyśle lotniczym. Rozwód to zakazane słowo. Może winda to okazja, żeby Walery się wykazał – w każdej możliwej sprawie! 

Adam Gradowski (Valentin)

Jako współreżyser i odtwórca roli Valentina: czy łatwiej jest uratować związek na scenie, czy reżyserować samego siebie kłócącego się na próbach? Ile razy w trakcie pracy chciałeś wypisać sobie zwolnienie z własnego spektaklu?

Reżyserowanie samego siebie w starciu z Paulą to czysta „terapia szokowa”. Na szczęście obyło się bez kłótni – Paula, Szymon i ja świetnie się rozumiemy i uzupełniamy. Najtrudniejsze jest zachowanie powagi, bo przecież każdą komedię czy farsę trzeba grać w stu procentach na serio. Wtedy właśnie jest śmiesznie, ale śmiesznie ma być dla widza. Żaden kryzys małżeński to nie powód do śmiechu, jednak mi – i myślę, że widzom również – zdarzyła się sytuacja, kiedy chciało nam się śmiać podczas absurdalnych kłótni małżeńskich, których byliśmy świadkami np. na imprezie czy prywatce, a co dopiero na sesji terapii! Nie zazdroszczę tego, co przeżywa Terapeuta (Szymon Cempura).

Wypisać siebie? Nigdy! Aktor jest nieszczęśliwy dwa razy: gdy nie gra i gdy gra, więc wolę być nieszczęśliwy, grając. To oczywiście żart.

Szymon Cempura (Terapeuta)

Twój bohater ma najtrudniejsze zadanie: opanować ten emocjonalny chaos. Gdybyś w prawdziwym życiu prowadził terapię takiej pary, uciekłbyś po pięciu minutach, czy od razu wpisałbyś w koszty gabinetu zapas czegoś mocniejszego?

Najtrudniej mają pacjenci. Dotykają w swoich rolach bardzo delikatnej materii. Ludzka psychika płata figle, jest wielowarstwowa, zmienna. Połączenie śmieszności i powagi międzyludzkich problemów w komediowej formie, nie jest proste. Ja jestem obserwatorem, analitykiem…, ale to nie znaczy, że beznamiętnym. Przy pełnym zaangażowaniu w cudze dylematy raczej nie znalazłbym ratunku w pełnym barku. Problemy zdrowotne i owszem. Czyli miast prostować wszystko komplikowałoby (zgodnie z nowymi wytycznymi języka) się. Choć wizja terapii na rauszu jest kusząca. Skutek wątpliwy ale przebieg mógłby być spektakularny. Coś sobie z tego repertuaru wybrałem.

Scena Inicjatyw Aktorskich

Scena Inicjatyw Aktorskich powstała w płockim Teatrze za dyrekcji Jana Skotnickiego – założyciela i pierwszego dyrektora płockiego Teatru. Po uzyskaniu akceptacji dyrekcji aktorzy samodzielnie odpowiadają za pełny kształt artystyczny spektaklu.